- Mam takie samo podejście do tej sprawy - Westchnęłam - Nie wiem dlaczego Leo się tam znalazł, ale on akurat mógłby tam zostać - Burknęłam.
- No on chyba nie został tam wysłany z błahego powodu - Stwierdził patrząc na mnie, kiwnęłam głowa, odkładając pusty już talerzyk.
- Może zrobił krzywdę innej kobiecie, miała go dosyć i buch, rozwiązanie samo się znalazło - Położyłam się na łóżku, patrząc w sufit.
- Nie zadręczaj się tym i proszę Tai, nie szukaj żadnych informacji w necie, albo nie prowadź jakiegoś swojego własnego śledztwa. Skoro mogli wysłać nas raz na tą wyspę to mogą zrobić to po raz drugi, a nie chce Cię stracić - Złapał mnie za rękę, przez co spojrzałam na niego. Mówił całkowicie poważnie, przez co skinęłam głową.
- Dobrze nie będę - Westchnęłam.
- Tai skarbie, mam do Ciebie prośbę - Do środka bez pukania wparował mój tata, a ja gwałtownie się podniosłam - No pięknie, wyjeżdżasz na jakieś dwa miesiące, wracasz i masz chłopaka, a ja nic o tym nie wiem - Zaśmiał się podchodząc do nas. Ethan od razu wstał podając mu dłoń i przedstawiając się.
- Miło mi Pana poznać - Uśmiechnął się do mojego ojca, który odpowiedział mu tym samym.
- Myślałam, że do wieczora będziesz w pracy - Spojrzałam na niego, na co wzruszył ramionami. Oczywiście, domyśliłam się, że mama dała mu już znać, że nie jestem sama w domu.
- No bo widzisz skarbie, mam problem z laptopem - Wyciągnął swój komputer - O widzisz nie chce się włączyć - Położył mi go na kolanach, a ja spojrzałam na niego błagalnie.
- Dobrze wiesz, że się na tym nie znam - Westchnęłam.
- Jeśli można, czasami naprawiałem komputery kolegów, może jakoś pomogę - Zaproponował Ethan, na co mój ojciec klasnął w dłonie
- I pięknie. Proszę bardzo - Przekazał komputer chłopakowi.
Ethan?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz