Zaśmiałem się delikatnie kręcąc lekko głową i stawiając przed nią szklankę z sokiem.
- Niedługo ci powiem. Daj mi jeszcze trochę czasu. - poprosiłem.
- Nie ufasz mi? - spojrzała na mnie swoimi pięknymi oczami, przez co na chwilę w nich utknąłem.
- To nie tak... po prostu... nie wiem jak ci to wyjaśnić. Przepraszam. - westchnąłem.
- No dobra... rozumiem. - to dziwne, ale nie umiałem zupełnie nic wyczytać z jej twarzy.
- Pomyślałem, że może ostatnio ci smakowała... - podałem jej też słodką bułkę, którą ostatnio się zajadała.
- Nawet bardzo - lekko się uśmiechnęła.
Usiadłem obok niej na stołku i zjadłem kawałek ogórka.
- Jak się czujesz? - spytałem biorąc też łyka wody.
- Jeszcze trochę boli, ale jest lepiej. - uśmiechnęła się lekko.
- W takim razie dzisiaj jeszcze przesiedzimy w domku, ale jutro już ci coś pokażę. Ale dzisiaj jeszcze musisz odpoczywać. - zaproponowałem.
- Na prawdę? - dostrzegłem lekki błysk w jej oku.
- Tak, w końcu jesteśmy team'em, powinniśmy sobie ufać. - spojrzałem na nią.
Tai?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz